Kangal

Kangal jest jedną z narodowych ras tureckich (i mało znaną gdziekolwiek indziej), służących do pilnowania stad oraz ochrony.

Kraj pochodzenia:

Turcja

Przydatność

Rasa nie została wprawdzie oficjalnie uznana przez FCI, jednak psy można rejestrować jako owczarki anatolijskie (należące do grupy II pinczerów, sznaucerów, molosów i szwajcarskich psów pasterskich).

Historia

Te szybkie i zwinne psy w typie molosa górskiego znane były na terenach dzisiejszej Turcji ponad 6 tysięcy lat temu, dokąd dotarły z Azji Środkowej. Wyżyna Anatolijska to teren skalisty, o ubogiej roślinności. Zimy są tu chłodne, natomiast lata suche i gorące. Głównym źródłem utrzymania było (i jest) więc pasterstwo, a ludzie prowadzili koczowniczy tryb życia. Wędrujących stad owiec i kóz strzegły właśnie kangale, które wykorzystywano również do polowań czy wspierania żołnierzy podczas wojen. Ponieważ karmione były wyłącznie resztkami, aby przeżyć, musiały polować – selekcja naturalna zaowocowała wyłonieniem rasy silnej, wytrzymałej i zdrowej, podtrzymywanej dodatkowo przez krytyczną selekcję na podstawie przekazywanego ustnie wzorca. Celem ochrony psów przed wilkami, zakładano im obroże z kolcami, a uszy obcinano.

Rasę w ciekawy sposób opisał siedemnastowieczny turecki podróżnik, Ewlija Czelebi, w swojej „Księdze podróży Ewliji Czelebiego”: „Prowadzą wielkie psy, duże jak osły, agresywne jak lwy z afrykańskich brzegów, a nazywają je Karabaszami. Odziane są w bogate szaty, srebrne obroże i żelazne kolce sterczące na szyjach. Niektóre całe są w zbrojach. Zaatakują nie tylko wilki, które wtargną do stajni czy owczarni, ale nawet smoka i wskoczą w ogień…” Sama nazwa pochodzi od miasta Kangal (prowincja Sivas), gdzie psy tej rasy hodowane są do dzisiaj, stanowiąc narodowe dobro kultury. Nie dopuszcza się wywozu żadnego osobnika bez oficjalnego pozwolenia i spełnienia szeregu formalności. Chociaż rząd turecki posiada ośrodki hodowlane kangali, większość psów tej rasy w dalszym pozostaje pod troskliwą pieczą mieszkańców, którzy najlepsze okazy zachowują dla siebie, rodziny i przyjaciół.

Szata

Kangale charakteryzuje płowa lub piaskowa szata, o różnych odcieniach, jednak zawsze z czarną maską i uszami. Włos okrywowy jest krótki i prosty, zaś podszerstek gęsty, miękki, w kolorze szarym. Jego grubość może się różnić zależnie od klimatu. Dłuższe owłosienie występuje na portkach, barkach i szyi. Dopuszcza się białe znaczenia na łapach i piersi, jednak psy te nigdy nie są białe, łaciate, ani pręgowane. Dorosłe osobniki osiągają 74-85 cm wielkości przy wadze 50-70 kg, przy czym suki są średnio o 3 cm mniejsze i 10 kg lżejsze. Długość życia wynosi 14 lat. Są to potężne, dobrze umięśnione psy.

Zachowanie i charakter

Kangale to urodzeni stróże: akceptują jedynie tych gości, których wpuści osobiście właściciel. Na swoim terenie potrafią się maskować, stając się prawie niewidoczne. W razie zagrożenia działają błyskawicznie. Mądrze oceniają zagrożenie i są inteligentne. Nie szczekają bez potrzeby.

Psy tej rasy, chociaż wymagają stałego kontaktu z człowiekiem (aby nie zdziczeć), potrzebują przestrzeni i zdecydowanie nie nadają się do bloku. Najlepiej czują się w domu z ogrodem, w którym mogą wykopać sobie dołek (niekoniecznie w pobliżu budy), służący im do spędzania wolnych chwil oraz ochrony przed upałem. Nie są psami jednego właściciela – wszystkich domowników traktują jednakowo i do wszystkich bardzo się przywiązują. Lubią dzieci, wobec których wykazują dużą cierpliwość. Kangale nigdy nie zrobią krzywdy innym zwierzętom, jednak w stadzie mogą funkcjonować tylko pod warunkiem, że ustalą hierarchię. Nie tolerują natomiast obcych samców własnej rasy i czworonogów podobnych gabarytowo. Są samodzielne, jednak można je świetnie ułożyć (chętnie uczą się komend, których jednak nie będą wykonywać, jeśli nie widzą sensu), stosując pozytywną motywację (największą nagrodą jest pyszny kąsek). Pod wpływem gróźb i nerwów zamykają się w sobie, są bowiem niezwykle wrażliwe na krytykę. Nie poleca się szkolenia obronnego, które mogłoby wzbudzić agresję. Psy tej rasy lubią ciszę i spokój.

Zdrowie

Kangale, jak każda rasa pierwotna, są niezwykle odporne na niekorzystne warunki klimatyczne, w tym mrozy czy upały. Cechuje je długowieczność i cieszą się dobrym zdrowiem. Ze względu na gabaryty dokucza im jednak czasami dysplazja stawów biodrowych. Mocno linieją dwa razy w roku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *