Foksterier

Foksteriery nie należą do bardzo posłusznych psów. Pomimo małego wzrostu uzbrojone są w bardzo silną osobowość, dlatego te pewne siebie urwisy najczęściej chadzają własnymi ścieżkami. Wykazują także agresję w stosunku do innych zwierząt (szczególnie królików czy kotów), zwłaszcza na własnym terytorium, ponieważ posiadają nieodpartą chęć zdominowania otoczenia.

Kraj pochodzenia

Wielka Brytania

Przydatność

Foksterier jest rasą psów zaklasyfikowaną do grupy terierów wysokonożnych, typu wilkowatego. Ze względu na wysoko rozwinięty instynkt łowiecki, psy te dobrze sprawdzają się jako tropowce i dzikarze. Chętnie pracują w norach, wypłaszając np. lisy. Nie stronią od wody. Fakultatywnie podlegają próbom pracy.

Historia

Foksteriery były hodowane w Wielkiej Brytanii już w XIV wieku, jako zwierzęta towarzyszące psom gończym. Pracowały więc pod ziemią, wypłaszając zwierzynę z nor. Były wytrzymałe, odważne i odznaczały się dużą pasją łowiecką. Kilka wieków później, około roku 1814, dzięki eksperymentom angielskiego hodowcy, Jacka Russela, powstała szorstkowłosa odmiana foksterierów.

Początkowo nie została ona jednak przyjęta przez klub hodowców foksterierów. Rasa przyjęła się dopiero w roku 1913, po powstaniu organizacji Wire Fox Terrier Association, która zalegalizowała także trymowanie tych psów. Zabiegi te nie tylko dodawały rasie urody, ale także zapewniały zwierzętom lepszą ochronę przez zębami szkodników i wiatrem.

Szata

Najbardziej dominującą barwą w umaszczeniu foksterierów jest biel, przerywana jaskrawymi łatami (dzięki czemu myśliwy mógł z łatwością dostrzec, gdzie aktualnie znajdował się jego pies). Niepożądane są czerwone, czekoladowe lub łupkowoszare pręgowania, lub plamy.

Odmiana szorstkowłosa charakteryzuje się szorstką, gęstą, twardą i skręcającą się szatą. Włos okrywowy oraz krótszy i delikatniejszy podszerstek, powinny być tak gęste i przylegające, żeby skóry psa nie było widać nawet po rozgarnięciu sierści palcami. foksteriery mogą się poszczycić idealnie harmonijną sylwetką. Kiedy stoją, przypominają wyglądem konie do polowania, o krótkim i mocnym grzbiecie.

Kończyny psów tej rasy są dobrze kontowane, zaś stawy skokowe dość niskie – tak, aby psy mogły dotrzymywać kroku dużym foxhoundom.

Zachowanie i charakter

Nie czując respektu przed większym od siebie rywalem, nie zawahają się przed zaatakowaniem borsuka, a nawet dzika. Są niezwykle czujne i chociaż potrafią przez kilka godzin spokojnie drzemać w nogach swego pana, do intruza natychmiast pędzą z zębami. Świetnie sprawdzają się więc jako stróże.

Aby uczynić z nich posłuszne i zrównoważone pupile, należy wykazać się konsekwentnym i cierpliwym postępowaniem, dużym zaangażowaniem oraz najlepiej poddać odpowiedniemu szkoleniu. Wymagają pana potrafiącego utrzymać się na pozycji szefa.

Jeżeli właściciel będzie zdecydowany, energiczny i wyrozumiały, jego pies stanie się wspaniałym i oddanym kompanem. To taktowni i delikatni towarzysze człowieka, nieszczędzący czułości dla tych, których wybrali sobie do kochania. Rasa z natury jest ruchliwa, ciekawska i wesoła, jednak jeśli pozwoli się na uległość wobec tych zwierząt (np. dla świętego spokoju), można mieć pewność, że wejdą właścicielowi na głowę. foksteriery to urodzeni spryciarze. W ciągu kilku dni bezbłędnie rozszyfrują, czy ich pan da się zdominować. Często udają, że nie wiedzą, o co chodzi, chociaż wszystko doskonale rozumieją. Zdecydowanie nie są to psy dla każdego.

Zdrowie

Foksteriery są bardzo odporne, świetnie znoszą nie tylko niskie (lubią zabawy na śniegu, nie potrzebują kubraczków), ale i wysokie temperatury. Wymagają sporej, codziennej porcji ruchu na świeżym powietrzu. Jak wszystkie rasy szorstkowłose, miewają skłonności do alergii skórnych. Ich pielęgnacja wymaga umiejętnego i stopniowego trymowania (sierść przyrasta z różną intensywnością).

Przejścia pomiędzy poszczególnymi częściami ciała muszą być łagodne i mało widoczne. Włosy na grzbiecie powinny mieć długość od 3 do 3,5 cm, po bokach 1-1,5 cm, zaś na głowie i uszach jedynie kilka milimetrów. Na brodzie i nogach sierść nie wymaga trymowania, a jedynie wyrównywania. Uwaga: foksteriery są bezpieczne dla alergików.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.